Najlepsze nurkowania



Galapagos- miejsce niesamowite


Miejsce niesamowite

– odludne i osamotnione (1000 km od wybrzeży Ekwadoru). Miejsce, gdzie człowiek czuje się intruzem. Jedno z niewielu, gdzie można obserwować kształtowanie się wysp, toczące się procesy ewolucji. Surowe warunki klimatyczne, a jednocześnie bogaty w pokarm ocean ukształtowały niespotykane nigdzie indziej gatunki. Tutaj pośród wulkanicznych krajobrazów rządzą zwierzęta – tak samo jest pod wodą, gdzie fale skrywają niezliczone ławice ryb, stada rekinów. Jeśli chcesz spotkać się oko w oko z rekinem młotem, to miejsce powinieneś odwiedzić.

Galapagos,

czyli Wyspy Żółwie (Galapago to po hiszpańsku żółw), zostały odkryte przypadkowo przez biskupa Panamy Tomasa de Berlanga, który natknął się na nie podczas podróży statkiem do Peru w 1535 roku. W pewnym momencie podróży nagle wiatr ucichł. Statek biskupa zaczął dryfować unoszony silnym prądem morskim na pełny Pacyfik. Zaczęło brakować wody pitnej, a nie zanosiło się na deszcz, gdy oczom załogi ukazały się nad widnokręgiem wulkaniczne szczyty Galapagos. Przez długi czas wyspy nie interesowały nikogo. Prawdziwy rozgłos wyspy Galapagos uzyskały w XIX w. dzięki wyprawie Karola Darwina na statku HMS Beagle. Badania endemicznej fauny archipelagu przyczyniły się do sformułowania przez Darwina chyba jednej z ważniejszych teorii w historii ludzkości – teorii ewolucji. Darwin opisał i skatalogował wielkie żółwie, legwany oraz zięby (zwane ziębami Darwina), których to radiacja adaptatywna na wyspach Galapagos jest jednym z lepiej udokumentowanych dowodów na potwierdzenie teorii ewolucji i przystosowania ptaków wywodzących się od wspólnego przodka do różnych nisz ekologicznych na wyspach.

Archipelag Galapagos,

położony na styku wielkich płyt tektonicznych litosfery, to wyjątkowo aktywny obszar wulkaniczny. Wyspy narodziły się z oceanu, nigdy nie miały połączenia z kontynentem. Najmłodsze z nich nadal podlegają procesom tworzenia, najstarsze, w miarę ustabilizowane, mają około 4 milionów lat. Teren jest bardzo zróżnicowany wysokościowo.

Najnowsza historia wysp rozpoczęła się w drugiej połowie XX wieku, gdy utworzono Park Narodowy Galapagos. W jego skład wchodzi 20 wysp i 30 skalnych wysepek rozłożonych na powierzchni ponad 80 000 km kw., co stanowi ok. 97,5 proc. obszaru całego archipelagu. W roku 1978 wyspy wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a w 1998 powstał Rezerwat Morski Galapagos, chroniący wody otaczające wyspy.

Tylko cztery wyspy archipelagu zamieszkane są przez ludzi. Część z pozostałych odwiedzana jest przez turystów, część zaś zarezerwowana jest wyłącznie dla naukowców. Nie ma wątpliwości, że odkąd człowiek po raz pierwszy zobaczył to miejsce, aż do teraz ilość żyjących tu zwierząt pozbawia tchu każdego przybysza. Geograficzna izolacja wysp, brak dużych drapieżników, opływające wyspy prądy morskie, a także równomiernie wiejące pasaty stworzyły specyficzne warunki do rozwoju fauny i flory. Galapagos to żywe laboratorium z wyjątkowymi zjawiskami przyrodniczymi. Większość żyjących tu gadów i ptaków to gatunki endemiczne. Nawet w granicach samego archipelagu występują gatunki zamieszkujące tylko jedną wyspę. Na 89 gatunków gniazdujących tam ptaków, aż 76 nie występuje nigdzie indziej. Wszystkie gady i ssaki to endemity. Wśród ssaków dwa gatunki to płetwonogie, dwa gat. gryzoni i jeden gat. nietoperza. Wśród gadów: cztery gatunki jaszczurek (legwany lądowe i morskie, jaszczurki lawowe, gekony), żółw słoniowy i jeden gat. węża. Na wyspie nie występują ryby słodkowodne i płazy. U brzegów oceanu spotkać można kolonie różowych flamingów, pingwinów i kormoranów, które nie latają, za to świetnie pływają i nurkują. Inne ciekawe okazy fauny to głuptaki niebiesko- i czerwononogie, papugoryby, małpy i legwany morskie.

Występują tam dwie pory roku – lipiec rozpoczyna porę suchą, trwającą do grudnia, a wraz ze styczniem nadchodzi pora deszczowa kończąca się w czerwcu. Klimat jest dość chłodny i suchy. Zimna woda, przypływająca z prądem Humboldta z Peru, docierająca na północ z południowej części oceanu ochładza i wysusza wyspy przez większą część roku. Gdy prądy się zmieniają i wody z północnej części, z reguły tropikalne, omywają wyspy, zaczyna się pora deszczowa. Pomimo równikowego położenia wysp temperatura powietrza w ciągu dnia wynosi ok. 27 st. C.

Nurkowanie na Galapagos jest bardzo wyjątkowe i wymaga od nurków odpowiedniego doświadczenia. Silne prądy, drastyczne zmiany temperatur (termokliny), zimna woda i widoczność wynosząca od 4 do 10 m stanowią wyzwanie nawet dla doświadczonych nurków, a szczególnie dla fotografów podwodnych, gdyż typowe dla tego rejonu warunki zwiększają długą listę rzeczy, które robiący zdjęcia musi wziąć pod uwagę. Mimo to możliwość zanurkowania w wodach, dosłownie przepełnionych życiem i uczestnictwa w niemal nieskończonej procesji składającej się z ryb, rekinów, płaszczek, żółwi, delfinów, mant i innych gatunków, warta jest każdych trudów.

Życie pod wodą na Galapagos jest równie bujne, a nawet bujniejsze niż na lądzie, sprzyjają temu prądy przynoszące bogatą w plankton i dobrze natlenioną wodę. Również skały pochodzenia wulkanicznego tworzą na swojej nierównej powierzchni niezliczoną ilość kryjówek dla małych i dużych zwierząt. Wody bogate są w ryby, występuje ich tutaj ponad 300 gatunków, w tym 30 gatunków rekinów i 13 gatunków płaszczek, wody roją się od szkarłupni, mięczaków i skorupiaków (24 gatunki jeżowców oraz 600 gat. mięczaków i 100 gat. krabów).

Nurkowanie

Galapagos to jedno z najlepszych 10 miejsc nurkowych na świecie. Nurkując tutaj, trzeba się liczyć ze spotkaniem oko w oko z rekinem młotem, rekinem wielorybim czy płaszczkami, ławice ryb w tym miejscu są czymś powszechnym. Nurkowania na Galapagos charakteryzują się tym, że ciężko przewidzieć, co możemy spotkać podczas nurkowania. Obfitość ryb i innych gatunków jest tak powszechna, że spotkania z rekinami nie są niczym nadzwyczajnym.

Osoby wybierające się tam powinny mieć świadomość, że nurkowania na Galapagos nie należą do najłatwiejszych – zimna woda, silne prądy morskie, które co prawda są gwarantem dużej ilości ryb, ale świeżo upieczeni adepci nurkowania powinni jednak dobrze przemyśleć swoją decyzję o wyjeździe na Galapagos.

Legendarne wyspy Wolf i Darwin By dotrzeć na Wolfa i Darwina, potrzeba 12 godzin rejsu z wyspy Isabela w kierunku północnym. Nawet jedno nurkowanie w tym miejscu, oddalonym o 87 mil od innych wysp archipelagu stanowi niezapomniane wrażenie. Są to bez wątpienia najlepsze nurkowiska na świecie, miejsca stanowiące szczyty podwodnego grzbietu wulkanicznego. Wysokość tych szczytów od podstawy do powierzchni wynosi ok. 3000 m, zaś wysokość nad poziomem morza to ok. 180 metrów. Północne położenie powoduje, że wyspy osłonięte są od południa przed bezpośrednim działaniem prądu Humbolta, dzięki czemu temperatura wody jest wyższa niż na archipelagach południowych. Niemniej jednak możemy tu trafić na termokliny. Wolf oferuje nam trzy miejsca nurkowe. Po jednej stronie wyspy stare osuwisko tworzy delikatny stok przechodzący w kanał, tutaj najłatwiej na 20 metrach obserwować rekiny młoty. Warto jednak zejść niżej, by zobaczyć, jak stada rekinów unoszą się nad naszymi głowami. Podnosząc wzrok, dostrzeżemy też orlenie, a w szparach pomiędzy skałami żółwie zielone. Łuk Darwina (Arch) to miejsce spotkań rekinów wielorybich między wrześniem a listopadem. To legendarne miejsce, które nie może się równać z żadnym innym na Galapagos. Widoczność może dochodzić nawet do 30 m, choć fale przelewające się przez łuk mogą pogarszać widoczność. Tutaj zobaczymy stada rekinów młotów, żarłacze jedwabiste, rekiny z Galapagos, manty, orlenie, mureny, żółwie. Zbocza opadające w głębiny udekorowane są kamieniami i głazami.

Większość ludzi odwiedzających Galapagos jest tak zachwycona nurkowaniem, że chce zrobić wszystko, by w przyszłości  tu wrócić. Biura turystyczne, których przyszłość również zależy od stanu tego miejsca, wspierają zabiegi mające na celu ochronę środowiska. Ruch turystyczny wzrasta z dnia na dzień. Wyspy borykają się też z problemem rybołówstwa oraz kłusownictwa dotyczącego rekinów. Na szczęście wiele osób poświęca czas i środki, by uchronić te piękne wyspy przed zniszczeniem.

Odwiedzajcie więc wyspy i szerzcie informacje o nich wśród znajomych, jednak równocześnie pamiętajcie, że jest to jedno z ostatnich dzikich miejsc na Ziemi. Najlepsza na podziwianie podwodnego świata Galapagos jest wycieczka na łodzi safaryjnej. Kilku operatorów oferuje takie wycieczki, lecz tutaj uwaga! – nie wszyscy posiadają pozwolenia na nurkowanie na Wolfie i Darwinie, dlatego rezerwując łódkę, warto zapytać o licencje na nurkowanie wokół nich. Najlepszy okres na spotkania z rekinami, mantami i dużą ilością wszelkich ryb to okres od września do listopada. Wtedy spotkania z rekinami są gwarantowane na 99,9 %. B.C.


Powiązane oferty



Rejsy

Galapagos Aggressor III

Galapagos/Ekwador

Bardzo komfortowy statek o wysokim standardzie. Najważniejsze są nurkowania ale oferowane są także zejścia na ląd.